ระยะเท้าเหนือสิ่งกีดขวางและมุมข้อต่อร่างกายขณะเดินใส่รองเท้าส้นสูงก้าวข้ามสิ่งกีดขวาง

ชื่อผู้วิจัย: 
อ.ดร.ทิพวัลย์ มีแต้ม
Category: 
กายภาพบำบัด
Topic: 
ผลงาน และผู้ร่วม : ทิพวัลย์ มีแต้ม, ภาวิณี เจริญสิทธิทรัพย์, อาภา พันธ์มณฑา, วิธวินห์ แซ่ลี้
Abstract: 
การศึกษานี้เปรียบเทียบมุมข้อต่อและระยะเท้าลอยอยู่เหนือสิ่งกีดขวางระหว่างใส่รองเท้าส้นสูงและเท้าเปล่าขณะก้าวข้ามสิ่งกีดขวาง อาสาสมัครเพศหญิงสุขภาพดี 12 คน (อายุเฉลี่ย 20.58 ± 1.50 ปี) เข้าร่วมการศึกษา อาสาสมัครเดินบนทางเดินยาว 9 เมตร ด้วยความเร็วปกติและก้าวข้ามสิ่งกีดขวางใน 2 สถานการณ์ คือ เมื่อเดินใส่รองเท้าส้นสูงและเดินเท้าเปล่า สิ่งกีดขวางถูกวางตรงกึ่งกลางของทางเดินและความสูงของสิ่งกีดวางเท่ากับ 20% ของความยาวขาข้างขวาของอาสาสมัครแต่ละคน ผู้วิจัยเก็บข้อมูลมุมการเคลื่อนไหวข้อสะโพก ข้อเข่า ข้อเท้า ในแนวระนาบข้าง ระยะทางระหว่างปลายเท้าและส้นเท้าเหนือสิ่งกีดขวางในแนวดิ่ง ของทั้งขานาและขาตาม ในขณะที่เท้าลอยอยู่เหนือสิ่งกีดขวาง สถิติ Paired-t test ใช้เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างขณะสวมใส่รองเท้าส้นสูงและเท้าเปล่า ผลการศึกษาพบว่าเมื่อใส่รองเท้าส้นสูง ระยะระหว่างปลายเท้าเหนือสิ่งกีดขวางเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติในขานา (p-value < 0.001) และขาตาม (p-value <0.05) มุมข้อเท้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติเมื่อใส่รองเท้าส้นสูงทั้งในขานา (p-value <0.001) และขาตาม (p-value <0.05) โดยข้อเท้าอยู่ในลักษณะปลายเท้าเหยียดลง มุมข้อสะโพกลดลงอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติเมื่อใส่รองเท้าส้นสูงในทั้งขานา(p-value < 0.01) และขาตาม(p-value <0.05) การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า เมื่อใส่รองเท้าส้นสูงซึ่งจากัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าร่วมกับก้าวข้ามสิ่งกีดขวางนั้น ทาให้มีการเคลื่อนไหวทดแทนโดยงอข้อสะโพกเพิ่มมากขึ้นในขณะก้าวข้ามสิ่งกีดขวางทั้งในขานาและขาตาม ...
Year Published: 
2558